நவிழ்ச்சி அடையுமல்லோ...?

துளி உயிர்
மீண்டெழ
நா நுனியோரம்

நல்முத்தம்
ஈன்றாயென்றால்
நறுமுகையான
நென்மனம்
நவிழ்ச்சி அடையுமல்லோ...?

மனம் திருடிய மழைத்துளியே.....

மனம் திருடிய

மழைத்துளியே.....

ஏன் மறந்தாய்

எனை இத்தனை நாளாய்...?

உனது சஞ்சரிப்பில்

ஒருங்கிணைய

என்வசம்

மறந்துபோக

செதுக்கிய இதழ்களில்

மிஞ்சிய துடிப்போடு

காத்திருக்கிறேன்...

உலர்ந்த மண்ணுக்கு

உயிர் தந்த நீ

என்னுள்ளும்

தூறல் போடு...

அந்தானத்தில்

மழலையாய் மாறிப்போன

என்னை அள்ளி

அனைத்துகொள்ளு

அன்னையாக....

உயிர் திரித்ததால்....

வற்றிய உதடுதுணுக்குகளில்
ஒட்டிக்கிடந்த ஈரப்பசையை
நாவால் ஒற்றி எடுத்து
மீண்டுயிர் பெற்றேன்
நின்னுடனான ஏக்கம்
உயிர் திரித்ததால்....

செந்நிறக் கண்ணனே....

தீப்பிழம்பை திரியாக்கினார்ப் போல்
சிவந்த செந்நிறக் கண்ணனே....
இதென்று காரும் னென்
காமமறியாக் காதலிதனைக்
கடைக்கண் வீச்செடுத்து களங்கமின்றி
எடுத்தியம்பி
என்நியலான துன்பமறைய
தெவிட்டாத தினையமுதாம்
நின்னன்பை
ஈட்டியருள்வாய் நீ
என்றனுள்ளம்தனிலே....

நான் ஒரு கேள்விக்குறியாய்...

ஆங்கில புத்தாண்டு அமைதியில்லாமல் தொடங்கியது... எதையோ தொலைத்தாற்ப்போல் வலிபோருந்திய மனதோடே நகர ஆரம்பித்தது. ஏன் பிறந்தோம்..? எதற்க்காக வளர்த்து விட்டனர் என்னை..? நான் சாதிக்கப் போவது என்ன..? இந்த உலகில் நான் எனக்கு என்று ஒரு அடையாளத்தோடு இருப்பேனா..? நான் நல்லவளா...? யாரையாவது ஏமாற்றி இருக்கிறேனா..? என்னை வளர்த்து ஆளாக்கியவர்களுக்கு இதுவரை என்ன செய்துள்ளேன்...? அவர்களிடம் உண்மையாக இருக்கிறேனா..? சொந்தபந்தகளைப் புரிந்து நடந்திருக்கிறேனா...? யார் மனதாவது நோகும்படி இதுவரை நடந்துருக்கிறேனா..? இதுநாள் வரை நான் அனுபவப்பட்டதில் எல்லாவற்றிக்கும் அடிப்படைக் காரணமாய் இருந்தது இரண்டுதான்.... ஓன்று பணம், பணம், பணம்.... மற்றொன்று சாதி சாதி சாதி.... இவை இரண்டிற்கும் ஒரு முடிவு இருந்தால் நான் படும் கஷ்டத்திற்கும், இந்த நாட்டின் தலையான பிரச்சினைகளுக்கும் நல்லதொரு தீர்வு கிடைத்து விடும்...  முதலில் நான் நானாக இருக்கிறேனா...? எனக்கு அமைந்ததை வைத்து என்னால் என் நிம்மதியாக, மகிழ்ச்சியாக இருக்க முடியவில்லை...?  நான் இந்த ஒரே ஒரு வாழ்க்கையை சரியா வாழ்வேனா...? வாய்ச்சொல்லாய் மட்டும் புரட்சி பேசுவது சரியா...? எனக்காய் மட்டுமே வாழ முடிவெடுத்த ஒரு துணையை உதறித் தள்ளுவது முறையா..? என்னுடைய மாற்றம் எப்பொழு நிகழும்...? 

"பொங்கலோ பொங்கல்"

காசு, பணத்துக்கு கஷ்டப்பட்டு 

கழனியெல்லாம் நீறேரச்சு,

நாத்துகளை நட்டுப்போட்டோம்...

மனசறிஞ்சு முளைச்ச 

பயிரெல்லாம் 

முத்து முத்தா நெல்லாவி 

கரையெங்கும் பசும்பச்சை, 

கண்ணுக்கெதமா குளிர 

எங்க மனசெல்லாம் 

இப்ப இன்ப மழைதான்....

பின்ன அறுவடைக்கு ஆள்புடிச்சு 

காத்திருந்து காத்திருந்து, 

குடும்பமா சேந்து,

சின்னஞ் சிறுசும் 

ஒத்தாவிச்சு அருப்புநாளில....

இருகரு கர்ப்பிணி யானையாய் 

கட்டெல்லாம் கனம் காண 

தூக்கமாட்டாம தூக்கி, 

களத்துமேடு சேத்து, 

அலுப்புமறைய பாட்டுபடிச்சு,

பதறெடுத்து சக்கையில செஞ்சோம் 

வைக்கபோரு...

நெல்லுமணி கண்சிமிட்ட 

படிப்படியா அளந்தெடுத்து 

கூலிபோக கொடுத்தனுப்பி 

பொடச்செடுத்த பச்சரியில 

பொறந்தபுள்ள முகம்கண்டோம்....

தமிழன் பரம்பரையில 

வந்தவங்க நாங்க...

நாலெழுத்து படிச்சதில்லை....

தெரிஞ்சதெல்லாம்

பகுத்தறிவு பாசமும் 

மனிதநேய மனசும் 

சுயமரியாதையோட 

சமத்துவ சமரசமா 

 வாழுறோம் நாங்க....

எங்க பரம்பரையில வந்த தமிழ் புத்தாண்டே....

ஒன்ன வரவேற்க 

புது உடுப்பு போட்டு 

பொங்க பானையில 

பச்சரிசி புதுசு போட்டு 

எழுப்பிடுவோம்

சோம்பல் முறிக்கும் கதிரவனை

"பொங்கலோ பொங்கல்"

குலவையிட்டு...

மரணத்தின் அரண்மனைக்கு...

வலிமையானவன் தான்...

தெளிவானவன் தான்...

பொறுப்பானவன்தான்...

காரியக்காரன்தான்...

ஆனால் 

சிறு கோபத்தினால் 

என் இன்பத்தை 

காவு வாங்கி விட்டு 

அனாதையாக்கி விட்டு

போகிறானே

மரணத்தின் அரண்மனைக்கு...